กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 488 [22 ปี]
“เอาน่า ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ เธอพักผ่อนเถอะ”
หลังวางสายไอลีนและตอบข้อความถามไถ่นับไม่ถ้วน ในที่สุดหลินตี้ก็ได้พัก
เขานอนบนเตียง ย้อนคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งวัน
ทุกอย่างไม่เหมือนจริง
เขาเองก็ไม่รู้ว่าตอนนั้นเอาความกล้าที่ไหนพุ่งเข้าไปในฝูงชน
ถ้าให้เกิดซ้ำอีกครั้ง เขาอาจไม่มีความกล้าแบบเดิมด้วยซ้ำ
เพราะรีดหรือ?
หรือเพราะความเมตตาในใจตัวเอง?
หลินตี้ส่ายหน้า คิดไม่ออก