ตอนที่ 384 [หอกสุดท้ายกับโล่สุดท้าย (2)]

ตอนที่ 384 [หอกสุดท้ายกับโล่สุดท้าย (2)]

“ฮู่ว~”

“ฮู่ว~”

“ฮู่ว~”

เสียงอึกทึกของสนามเหมือนหายไปจากหู เหลือเพียงเสียงหอบหายใจหนักของตัวเอง

ขาทั้งสองหนักราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว

เหงื่อไหลจากคิ้วเข้าตา ทำให้ภาพตรงหน้ายิ่งพร่ามัว

เมื่อเจ้าคนที่เกาะติดไม่ยอมปล่อยคนนั้นถอยกลับไปตั้งรับ สภาพเช่นนี้ก็เข้าครอบงำเขาในทันที

ก่อนหน้านี้ สิ่งที่เขาทำได้มีเพียงดึงผู้เล่นเกมรับให้มากที่สุด วิ่งให้มาก และสร้างพื้นที่ให้ทีม

เพื่อสิ่งนี้ เกมนี้เขาวิ่งไปไกลแค่ไหนแล้วก็จำไม่ได้