กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 167 [ผู้คนที่คุ้นเคย]
คืนนั้น เสี่ยวหม่าตื่นเต้นจนแทบนอนไม่หลับ นอนพึมพำกับตัวเองอยู่ใต้ผ้าห่ม
“ในที่สุดก็จะได้เจอหลินตี้ต่อหน้าแล้ว ฮิ ๆ โอ๊ย เขินจัง จะพูดอะไรดีนะ?”
“หลินตี้ สวัสดี ฉันเสี่ยวหม่า!”
“โอ๊ย ไม่ได้ ๆ เป็นทางการเกินไป”
“ฉันชื่อเสี่ยวหม่า เรียกฉันว่าเบบี๋ก็ได้นะ”
“ไม่ได้ เจอกันครั้งแรก จะดูไม่สำรวมเกินไปไหม?”
“หลินตี้ รีบเข้ามาในชามของฉันเสียดี ๆ!”
“อี๋~ ผู้หญิงจะพูดแบบนี้ได้ยังไง ฮิ ๆ ฮ่า ๆ~”
เช้าวันถัดมา เหล่าหลิวนั่งกินอาหารเช้าที่โรงแรมด้วยตางัวเงีย พร้อมรอเสี่ยวหม่า