กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 260 ตอนพิเศษ เหตุใดจึงเย็นชาต่อข้าเพียงผู้เดียว
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด ปลายฟ้าเหลือเพียงสีเขียวเปลือกเป็ดจาง ๆ
ฉู่ซิงอี๋อยู่ในภาวะกึ่งฝันกึ่งตื่น ทั้งร่างหนาวเหน็บ บาดแผลที่ขาไม่เจ็บมากแล้ว เพียงแต่เลือดไหลนองพื้น เปียกชุ่มหญ้าข้างเท้า ภายใต้แสงสลัวยามพลบค่ำ ปรากฏเป็นสีดำเย็นเยียบ
เขาได้ยินเสียงคนเข้าใกล้ แต่ไม่มีแรงมองไป ทันใดนั้นไม่รู้ว่าลูกศรจากที่ใดพุ่งมาอย่างแรง ถูกกลางน่อง
ฉู่ซิงอี๋เจ็บจนส่งเสียงครางอู้อี้
“ทางนี้ ทางนี้ อยู่ทางนี้จริง ๆ รีบมาทางนี้...”
มีคนตะโกน
ฉู่ซิงอี๋ลืมตาขึ้น เห็นผู้มาเงยคบเพลิง แล้วหลับตาลงแผ่ว ๆ อีกครั้ง