กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 257 ใบหน้าน้อยของลูกข้าไม่เป็นสีเหลืองเลย
เสิ่นเยวี่ยหมิงกำลังปรึกษากับหญิงชราตัวเล็กว่าค่ำนี้จะกินอะไรดี
เพราะหมอสั่งกำชับ ว่าร่างกายของฉู่ซิงอี๋ไม่ควรบำรุงอย่างกะทันหัน ฉะนั้นเรื่องอาหารจึงต้องระวัง กินเนื้อปลาใหญ่ ๆ ไม่ได้ ต้องค่อยเป็นค่อยไป
“อ๊ะ พวกเจ้ามาเข้าด้วยกันได้อย่างไรหรือ” หานซื่อเห็นหลานสาวกลับมา จึงยิ้มและกวักมือ “วั่งอันหิวแล้วหรือไม่ ย่าเก็บขนมงาไว้ให้เจ้า รีบมากินสิ”
วั่งอันโห่ร้องยินดี พลันในใจก็ตัดสินใจทันที จึงเอ่ยเสียงดังกับพ่อ “ดีจริง ขนมงาอร่อย ท่านพ่อ ข้ายังเป็นคนดีกว่า ข้ารู้สึกว่าตนเองเริ่มไม่อยากกินอึแล้ว”
อะไรนะ?
ฉู่ซิงอี๋มองวั่งอันอย่างไม่อยากเชื่อ