กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 248 นับแต่นี้ ความขมขื่นเศร้าร้าวล้วนดุจคืนนี้
กลางเดือนหก ฟ้าของนครหยกก็ร้อนขึ้นแล้ว
ฝนใหญ่ตกกระหน่ำลงมาสามาฝนหนึ่ง เต็ม ๆ ครึ่งชั่วยามกว่า
เมื่อตะวันปรากฏอีกครั้ง ท้องฟ้าแจ่มใสเป็นสีครามสด หมื่นลี้ไร้เมฆ ผักและผลไม้ในลานบ้านดูดน้ำจนอิ่มเอิบ กิ่งก้านแผ่กว้าง ร่มเงาเขียวขจี ผลไม้และผักแต่ละลูกแต่ละเส้นห้อยอยู่กลางใบไม้ ดูฉ่ำน้ำยิ่งนัก
หานซื่อกำลังนำเสื้อผ้าและผ้าห่มที่เปียกออกมาตากอีกครั้ง วั่งอันตามอยู่ข้างหลังคอยช่วย
เสิ่นเยวี่ยหมิงก็ช่วยหอบผ้าห่มบางมาสองผืน
หงหลิงกับหงอี่ต่างทำงานอยู่ในห้องครัว
ทุกคนเงียบกันหมด
เสิ่นเยวี่ยหมิงเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร คำปลอบใจพูดไปนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ทั้งปลอบพวกนางและปลอบตัวเอง