ตอนที่ 246 แต่กลับหยุดน้ำตาในวัยยี่สิบเจ็ดไม่ได้ ยังคงหลั่งไหล

ตอนที่ 246 แต่กลับหยุดน้ำตาในวัยยี่สิบเจ็ดไม่ได้ ยังคงหลั่งไหล

เสิ่นเยวี่ยหมิงกลับมาด้วยใจหวาดหวั่นเต็มอก บางคราครุ่นคิดถึงคำพูดที่คลุมเครือของท่านเสนาบดีจาง บางคราก็เป็นห่วงแม่สามีและบุตรเล็กในบ้าน ที่ห่วงที่สุดแน่นอนคือฉู่ซิงอี๋ที่อยู่ข้างนอก

โชคดีที่กลับบ้านมาแล้วทุกอย่างสงบราบรื่น

ชายวัยกลางคนขมับนูน โครงร่างกำยำ ไหล่กว้าง ผุดหน้าขึ้นจากข้างแปลงดอกไม้ แววตาเฉียบคมราวสายฟ้า เปล่งประกายวาววับ พยักหน้าให้นางอย่างเงียบ ๆ

เสิ่นเยวี่ยหมิงพลันตระหนักว่านี่คือ “คนสวน” ที่ว่านั่นเอง ต้องเป็นยอดฝีมือแน่ ส่วนอีกสองคนไม่รู้อยู่ที่ใด

แต่สามคนพอหรือ