ตอนที่ 238 เจ้า เจ้า เจ้าคือเสี่ยวเอ๋อร์ในปีนั้นหรือ ?

ตอนที่ 238 เจ้า เจ้า เจ้าคือเสี่ยวเอ๋อร์ในปีนั้นหรือ ?

หญิงชราผมดอกเลาข้างหนึ่งนั้น เก็บถ้วยชาที่ตกอยู่บนพื้นอย่างเงียบ ๆ

“เจ้าญอมให้เขาเป็นปากเป็นเสียงแทน แปลว่าเขาเป็นคนที่ใช้ได้ จะให้นับแต่ผู้อื่นเอออวยเจ้าทุกเวลาได้อย่างไรกัน? ผู้อื่นก็เป็นคน มีความคิดของตัวเอง ปากก็มิได้งอกอยู่บนตัวเจ้า อีกอย่าง เรื่องนี้จะปิดบังไว้ได้หรือ? ข้ามองว่าเขามีบางอย่างคล้ายเจ้าเมื่อครั้งหนุ่ม ๆ”

ท่านเสนาบดีจางได้ยินก็ชะงัก ดึงภรรยาชราผู้นั่งลง ถอนหายใจรัว ๆ

“ให้แม่หนูมาเก็บก็ได้ เจ้าทำอะไรของเจ้า? ระวังเอวเคล็ด”

ฮูหยินผู้เฒ่าท่านอัครเสนาบดียิ้มกล่าว “ไม่เป็นไรหรอก เจ้าค่ะ ถ้าไม่ขยับต่างหากถึงจะเคล็ดง่าย ข้าก็ใช่ว่าจะไม่เคยทำงานหยาบ ๆ”

ท่านเสนาบดีจางถอนหายใจหนัก ๆ

หิมะหนักอีกครั้งหนึ่งโปรยปรายลงมา นครหยกทั้งเมืองถูกน้ำแข็งและหิมะแต่งแต้มราวกับก่อขึ้นจากหยก