กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 219 ข้า ข้ากลัวเหลือเกินเมื่อคืน
ฉู่ซิงอี๋ไม่กล้าขยับแม้แต่นิด เม้มริมฝีปากกัดฟัน หลับตาปล่อยให้เสิ่นเยวี่ยหมิงกัดลงไป
“เป็นลูกชาย”
หมอตำแยใช้มือประคองสิ่งเล็ก ๆ ที่แดงก่ำทั้งตัวออกมา อย่างชำนาญหยิบผ้าห่อเด็กมาห่อให้เรียบร้อย พลางร้องบอกด้วยความดีใจ
“ฮูหยินอย่ารีบร้อน รีบกินไข่ต้มน้ำตาลแดงสักชาม สะสมเรี่ยวแรงไว้ ในท้องยังมีอีกคนหนึ่ง”
หานซื่อได้ยินว่าเป็นหลานชาย ก็ดีใจจนอดไม่อยู่ ใบหน้าที่เหี่ยวย่นแผ่คลายออก ปากก็ปิดไม่สนิท
“ดี ๆ ๆ ข้าป้อนเจ้าเอง เยวี่ยหมิง เจ้าต้องตั้งใจไว้...”
นางไม่สนใจแล้วว่าฉู่ซิงอี๋จะออกไปหรือไม่ ทั้งใจทั้งตาล้วนมีแต่หลานชาย