กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 212 ใต้ตะวันไม่มีเรื่องใหม่
“เจียวเจียว เจียวเจียว ตื่นเถิด ฝันร้ายหรือไม่” ฉู่ซิงอี๋ลุกขึ้นนั่ง ประคองท้องของนาง ปลุกให้ตื่น
“เจียวเจียว เจ้าไม่ต้องกลัว เป็นฝันร้าย”
หงหลิงก็ลุกขึ้นแล้ว สีหน้าวิตกกังวล “ฮูหยิน ท่านเป็นอะไรไปหรือ สบายดีหรือเจ้าค่ะ”
เมื่อตื่นจากฝัน เสิ่นเยวี่ยหมิงชะงักไปก่อน แล้วยกมือปิดหน้า ดวงตาที่แห้งผากไม่มีน้ำตาไหลออกมา
นางเอ่ยเสียงแผ่ว “ข้าไม่เป็นไร หงหลิง เจ้ากลับไปนอนเถิด”
หงหลิงไม่ใคร่เต็มใจ แต่เห็นนายท่านส่งสายตา จึงได้แต่ถอยออกไป
“เจียวเจียว ข้าได้ยินเจ้าเรียกท่านแม่” ฉู่ซิงอี๋ใช้ผ้าเช็ดหน้าระบายเหงื่อให้นาง เอ่ยอย่างระมัดระวัง “ฝันถึงตอนเด็กหรือไม่”