กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 193 เขาช่างขยันจริง ๆ
หลังเทศกาลเช็งเม้ง ฟ้าร้องฤดูวสันต์ดังกึกก้องหลายครั้ง ความเขียวอ่อนจาง ๆ ที่นครหยกมีอยู่นานนั้น ราวกับพลันพวยพุ่งออกมาทั้งหมด นกสาลิกาเจื้อยแจ้วเกาะอยู่บนกิ่งไม้ที่ค่อย ๆ หนาแน่นขึ้นทุกวัน ส่งเสียงโห่ร้องยินดี
ต้อนรับกลีบดอกไฮ่ถังตำหนักตะวันตกที่บานดุจเมฆสีชมพู ผึ้งบินผีเสื้อร่ายรำ ฤดูวสันต์ชุ่มฉ่ำ เสื้อคลุมฤดูวสันต์สีสดใสเคลื่อนไหวกันขวักไขว่ตามท้องถนน สีสันหม่นหมองแต่ก่อนพลันสดใสร่าเริงขึ้นมา
เสิ่นเยวี่ยหมิงยืนอยู่หน้าหน้าต่างลายดอกหลิง มองแสงอัสดงที่เหลืออยู่เบื้องไกล จิบน้ำชาคำหนึ่งอย่างสบายอารมณ์