กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 170 คนชั่ว ให้เจ้ากินของเหม็น...
“โอ้? ว่าอย่างไรหรือ?” หลี่เซินประคองชามไว้ ดื่มน้ำซุปสองอึกก่อน น้ำซุปกระดูกสีขาวขุ่นมีไอร้อนลอยกรุ่น มีผักชีและผักชีฝรั่งลอยอยู่เล็กน้อย ร้อนและช่วยเปิดกระเพาะ พอจะปลอบประโลมใจที่หนาวเย็นยามนี้ได้
เขาผ่อนลมหายใจออกมา รู้สึกพอใจยิ่งนัก
“ฝ่าบาทยังมิได้ทรงตอบรับการลาออกจากราชการของท่านหยางเลยนะ”
“แต่ก็มิได้ลงโทษอะไรไม่ใช่หรือ?” ฉู่ซิงอี๋เพิ่งจะคิดคีบต้นหอมซอย ทันใดก็นึกขึ้นได้ว่าภรรยาไม่ได้อยู่ข้างกาย มือจึงชะงักไปโดยไม่รู้ตัว
เขาส่ายหน้าอย่างจนใจ กัดเกี๊ยวน้ำคำหนึ่ง แล้วดื่มน้ำซุปอีกอึก ทั้งคนก็รู้สึกเบาสบายขึ้น