กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 150 แล้วเสิ่นเยวี่ยหมิงผู้ขลาดกลัวในวันวานเล่า?
“พี่สาว?” วั่งอันได้ยินสองคำนี้ ก็แล่นท้องน้อยผายออกทันที รู้สึกว่าตนมีสถานะขึ้นมาอย่างยิ่ง
“ใช่ ตอนนี้ข้าไม่ใช่คนเล็กสุดแล้ว ข้าเป็นพี่สาว”
เสิ่นเยวี่ยหมิงรู้สึกว่าลูกสาวน่ารักยิ่งนัก จึงลูบศีรษะน้อย ๆ ของนาง
หลี่อ๋างก็เดินเข้ามา “น้าสี่ ท่านพ่อของข้าอยู่ไหน? เหตุใดท่านจึงไม่มา?”
หลี่ชวนมองเสิ่นเยวี่ยหมิงด้วยความคาดหวัง “น้าสี่ ข้าก็คิดถึงท่านพ่อ”
เสิ่นเยวี่ยหมิงย่อตัวลง ปลอบโยนทั้งสองอย่างอ่อนโยน
“ท่านพ่ออยู่อีกแดนไกลนัก ท่านมาไม่ได้ แต่มีน้าสี่กับน้าเขยสี่อยู่ตรงนี้ ท่านแม่ก็ปลอดภัย แถมมีน้องสาวแล้ว พวกเจ้ามีความสุขหรือไม่?”
ทั้งสองกลับไม่ได้รู้สึกดีใจสักเท่าไร