ตอนที่ 142 วิญญูชนไม่ยืนใต้กำแพงอันตราย

ตอนที่ 142 วิญญูชนไม่ยืนใต้กำแพงอันตราย

หานซื่อกล่าวคำกำชับสองสามคำ ซินเหลียนรับปากแล้วก็เดินมาหน้าเสิ่นเยวี่ยหมิง ทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้นดังตุ้บ

เสิ่นเยวี่ยหมิงรีบประคองนางขึ้นมา

คำพูดของนางเรียบง่ายยิ่ง “วันข้างหน้า เจ้าต้องมีความสุขราบรื่น ปลอดภัยแข็งแรง”

คนเรายิ่งมีชีวิตอยู่มานาน ความปรารถนากลับยิ่งเรียบง่าย

ซินเหลียนร่ำไห้ลาสา โดยมีฉู่ซิงอี๋แบกนางออกจากลานหลังที่ว่าการอำเภอ ส่งขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว

ต้นคิมหันต์ใกล้มาถึง สายลมโลมไล้กิ่งหลิว พัดผ่านผิวน้ำ กระเพื่อมเป็นวงระลอก เสียงเครื่องสายและขลุ่ยค่อย ๆ ห่างไกล บรรยากาศมงคลก็จางลงช้า ๆ

หานซื่อค่อนข้างใจหาย “แม่หนูคนนี้ออกเรือนแล้ว ในใจข้าก็ยังรู้สึกโหวง ๆ อยู่บ้าง”