กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 132 ฮูหยินตั้งตารอมากหรือ?
เมื่อกลับถึงบ้าน เสิ่นเยวี่ยหมิงก็ถือห่อสัมภาระไปยังห้องของเสิ่นชิงซวง
“ท่านแม่ฝากคนส่งมาให้ เจ้ารีบรับไว้เถิด”
เสิ่นชิงซวงรับไปพร้อมรอยยิ้ม “ต้องรบกวนให้นางเป็นห่วงแล้ว เดิมทีข้าก็กะว่าจะกลับไปเยี่ยมนางที่บ้านยามกลับมณฑลซานตง”
เสิ่นเยวี่ยหมิงพยักหน้า “พวกเจ้าก็ไม่ได้พบกันมาหลายปีแล้ว ท่านแม่ต้องคิดถึงเจ้าเป็นแน่”
“เจ้าอย่าพูดเรื่องพวกนี้เลย” เสิ่นชิงซวงให้แม่หนูออกไป ก่อนดึงเสิ่นเยวี่ยหมิงมากำชับอย่างละเอียด
“เจ้าก็ควรคิดถึงตัวเองได้แล้ว วันนี้แม่สามีของเจ้าจูงหลานคนละมือ มาพูดเรื่องหลานชายต่อหน้าข้า ข้าก็รู้ทันทีว่านางกำลังให้ข้ามาเปิดปากพูดกับเจ้า”
เสิ่นเยวี่ยหมิงอดหัวเราะไม่ได้ ดูท่าหญิงชราตัวเล็กคงไม่กล้าเร่งรัดนางด้วยตนเองเสียแล้ว