ตอนที่ 127 ข้าไม่เคยคิดเช่นนั้น

ตอนที่ 127 ข้าไม่เคยคิดเช่นนั้น

ฉู่ซิงอี๋รอให้นางด่าทอจนพอใจ ทั้งยังรออยู่อีกครู่หนึ่ง เมื่อเห็นนางเงียบลงแล้วจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เจียวเจียว อย่าได้โกรธเลย”

เขาเผยรอยยิ้มขึ้นอีกครั้ง กางแขนออกแล้วหมุนตัวหนึ่งรอบตรงหน้านาง “เจ้าดูสิ ข้าไม่เป็นอะไรเสียหน่อย ทุกอย่างราบรื่นดี เจ้าอย่าได้กังวล”

มิใช่ล้วนแล้วแต่เป็นเพราะโชคช่วยหรอกหรือ

ก่อนหน้านี้ตอนช่วยเหลือผู้ประสบภัย เขาก็เคยข้อเท้าแพลง ครั้นขึ้นเขายังถูกลูกธนูยิงใส่ อีกทั้งเหลียนจวิ้นก็เคยรับดาบแทนเขาครั้งหนึ่ง เป็นเพียงนายท่านอำเภอผู้หนึ่ง จำเป็นต้องเอาชีวิตเข้าแลกถึงเพียงนี้เชียวหรือ

เมื่อเห็นท่าทางไม่รู้สึกรู้สาของเขา เสิ่นเยวี่ยหมิงก็รู้สึกอึดอัดใจยิ่งนัก ทว่านางกลับไม่อาจเอ่ยออกมาได้