กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 124 เจ้าสารเลว
หลังจากเสิ่นเยวี่ยหมิงปลอบวั่งอันกับหลี่ชวนจนสงบ นางเห็นว่าห้องหนังสือยังคงจุดแสงเทียนอยู่ จึงยืนฟังอยู่นาน ทว่าได้ยินเพียงเสียงเด็กร้องไห้เป็นครั้งคราว นอกนั้นก็ไม่ได้ยินสิ่งใด นางจึงทำได้เพียงกลับห้อง
ขณะที่นางกำลังจะผล็อยหลับ ฉู่ซิงอี๋ก็กลับเข้าห้องมาในที่สุด
“เป็นอย่างไรบ้าง” เสิ่นเยวี่ยหมิงสะดุ้งตื่นขึ้นมา นางชะโงกศีรษะมองเขา “เด็กทั้งสองคนไม่เป็นไรใช่หรือไม่”
“ดีมาก” ฉู่ซิงอี๋มองนางที่ยังมีท่าทีง่วงงุน “วางใจเถิด อธิบายกันเข้าใจแล้ว พวกเขาขอโทษกันและกัน ทั้งยังคืนดีกันแล้ว”
เสิ่นเยวี่ยหมิงถอนหายใจ
“ถอนหายใจด้วยเหตุใด” เดิมทีฉู่ซิงอี๋กำลังจะไปห้องอาบน้ำ แต่กลับหันเดินย้อนมา “เจ้าไม่เชื่อข้าหรือ”
“มิใช่” เสิ่นเยวี่ยหมิงหัวเราะ “ข้าเชื่อ เพียงแต่อยากรู้ว่าพวกท่านพูดอะไรกัน”