ตอนที่ 113 เพียงถูกความเป็นจริงขัดเกลาเท่านั้น

ตอนที่ 113 เพียงถูกความเป็นจริงขัดเกลาเท่านั้น

ฉู่ซิงอี๋ยังมีบาดแผลติดตัว พอมีเวลาว่างอยู่บ้าง รู้ว่าที่บ้านมีพื้นที่ไม่มาก เกรงว่าหลี่หยางจะอึดอัด จึงเตรียมพาเขาออกไปเดินเล่น

เสิ่นเยวี่ยหมิงก็เห็นด้วย เพียงแต่อดพร่ำบ่นไม่ได้

“เจ้าอย่าได้เข้าป่าอีกเลย ภัยโจรยังไม่ถูกปราบ เจ้าจะเอาชีวิตไปทิ้งทำไม? ตำแหน่งก็ไม่ใหญ่ แต่รูบนตัวไม่น้อยเลย ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่...”

พอนางเอ่ยถึงเรื่องนี้ก็อดพูดมากไม่ได้

“รู้แล้ว” ฉู่ซิงอี๋เอ่ยเสียงนุ่ม “ข้าได้ยินว่าที่บ้านของพี่เขยรองมีผู้ใหญ่รับราชการอยู่ในกรมโยธาธิการ จึงคิดจะชวนเขาไปเดินดูแถบท่าเรือ สอบถามเรื่องราวบ้าง ไม่มีอันใดหรอก”