ตอนที่ 95 ตามเขาไปย่อมไม่มีเรื่องดีจริง ๆ

ตอนที่ 95 ตามเขาไปย่อมไม่มีเรื่องดีจริง ๆ

เสิ่นเยวี่ยหมิงสีหน้าขาวซีดเล็กน้อย นางส่ายหน้าเบา ๆ

“ข้าเอาอาภรณ์กับรองเท้าถุงเท้ามาให้เจ้า” นางให้หงอี่แกะห่อผ้าออก แล้วถอนหายใจอีกครั้ง “เป็นข้าที่คิดไม่รอบคอบ ควรจะเอาสมุนไพรมา”

ฉู่ซิงอี๋มองผ้าคลุมศีรษะที่นางพันอยู่ เส้นผมยุ่งเล็กน้อย กระจัดกระจายร่วงข้างแก้มซีด

ตลอดทางที่มา รองเท้าหุ้มข้อหนังเก้งเต็มไปด้วยโคลนแดง เสื้อสั้นสีดอกไห่ถังถูกกิ่งไม้ตามทางครูดจนเต็มไปด้วยเส้นด้ายหลุด นางรักสวยรักงามมาโดยตลอด ยามนี้จึงเป็นสภาพซอมซ่อที่สุดเท่าที่ไม่เคยมีมาก่อน

เขาลดสายตาลง เม้มริมฝีปาก น้ำเสียงนุ่มนวลยิ่งขึ้น “เดี๋ยวลงเขาก็จะมีครบแล้ว ไม่ต้องกังวล”