กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 91 มารยาทมากย่อมไม่เป็นที่ตำหนิ
เสิ่นเยวี่ยหมิงส่ายหน้าพลางยิ้ม แล้วดึงนางกลับมาอุ้มไว้ บีบจมูกนางเบา ๆ
“ลูกสาวโง่ของข้าเอ๋ย เจ้าสามขวบแล้ว ยังซื่อ ๆ อยู่อีก”
วั่งอันไม่พอใจยิ่งนัก “ข้าไม่โง่”
นางดิ้นลงจากพื้น เชิดปาก กระทืบเท้า กอดอกทั้งสองมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยท่าทางโกรธพอง
“หึ ข้าไม่ต้องการสนใจเจ้าอีกแล้ว”
เสิ่นเยวี่ยหมิงมองนางวิ่งหนีไป เปียเล็ก ๆ บนศีรษะแกว่งไปแกว่งมา น่ารักยิ่งนัก จึงยิ้มอย่างจนใจ “แม่หนูน้อยยังโกรธข้าอยู่อีก”
“เป็นอะไรไปหรือ” ฉู่ซิงอี๋กลับมาพอดี เป็นครั้งแรกที่ใบหน้าเปล่งปลั่งด้วยความยินดี “วั่งอันโกรธใครหรือ”
เบื้องหลังเขา มีผู้หนึ่งเดินออกมา จมูกโด่ง ดวงตาลึก ท่าทางสง่างามผ่าเผย