กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 72 เหตุใดต้องเป็นนางที่หวาดกลัว?
“เยวี่ยหมิง นี่คือเหลียนจวิ้น รองนายอำเภอเต๋ออัน ข้าเพิ่งมาถึงที่นี่ เขาช่วยข้าไว้ไม่น้อย...”
เสียงของฉู่ซิงอี๋ ราวกับอยู่ไกลเกินนอกชั้นฟ้า
เสิ่นเยวี่ยหมิงไม่ได้ยินอะไรแล้วโดยสิ้นเชิง รู้สึกเพียงร่างเย็นเยือก แม้สมองก็หมุนไม่ไหว คิดจะสงบสติ คิดจะแสร้งทำเป็นไม่รู้จักกัน คิดจะยกมุมปากยิ้มเพื่อกลบเกลื่อนสถานการณ์ตรงหน้าให้ได้มากที่สุด ก็ทำไม่ได้แล้ว
เหตุใดเขาจึงอยู่ที่นี่?
ใช่แล้ว แม้จะผ่านไปหลายสิบปี นางก็ยังจำได้ราง ๆ ว่าคนผู้นี้เคยเป็นขุนนางร่วมงานกับฉู่ซิงอี๋ในวัยหนุ่ม น่าจะที่อำเภอเต๋ออันนี่เอง
ในหัวของเสิ่นเยวี่ยหมิงมีเพียงความคิดที่จะอยู่ให้ห่างจากที่นี่