ตอนที่ 70 เหตุใดจึงเป็นเตียงพังอีกแล้ว?

ตอนที่ 70 เหตุใดจึงเป็นเตียงพังอีกแล้ว?

เปลวเพลิงกองหนึ่งก็ลุกโชนขึ้นตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าเช่นนั้น

ด่านพักม้าอันเงียบสงัดและเรียบง่ายตั้งตระหง่านอยู่ใต้แสงจันทราใสดั่งน้ำ คนทั้งสองที่จากกันเนิ่นนานซ่อนตัวอยู่ภายในเพื่อพบกัน

เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว แต่เสือสารทก็ยังร้อนระอุ เสิ่นเยวี่ยหมิงรู้สึกว่ามือของท่านทั่นฮวาร้อนผ่าวราวดวงตะวันเพลิง ตนเองอยู่ในฝ่ามือของเขา ภายใต้การบรรจงไล้ทีละหนึ่งชุ่น ๆ ระหว่างนิ้วของเขา ก็อ่อนนุ่มราวน้ำวสันต์ เอ็นและกระดูกอ่อนระทวยไปหมด

นางหลับตาปี๋อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครางแผ่วเบา นิ้วมือเรียวเล็กจับแขนอันแข็งแรงของเขา ราวกับทั้งสบายและทั้งอ้อน

“อืม ง่วงเหลือเกิน เจ้าอย่าขยับเลย”