เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 52 จับพู่กันเหนื่อยถึงเพียงนี้หรือ?
เสิ่นเยวี่ยหมิงไม่เคยคาดคิดเลยว่าเรื่องดีเช่นนี้จะตกมาถึงนางได้
นางเพียงแสร้งทำเป็นขอไปทีเท่านั้น
คิดดูแล้ว คงเป็นเพราะหน้าตาของท่านทั่นฮวาใหญ่โตจริง ๆ เพียงนางปรับเปลี่ยนเล็กน้อยและให้ความช่วยเหลือสักหน่อย ก็สามารถเพิ่มพูนผลประโยชน์ได้ไม่น้อย
ต่อแต่นี้นางต้องขอไปทีให้ดี วางรากฐานอันมั่นคงบนเส้นทางสู่การเป็นฮูหยินผู้เฒ่า ช่างเป็นเรื่องที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก
หลังจากรับกุญแจมาแล้ว เสิ่นเยวี่ยหมิงก็กล่าวขอบคุณท่านพ่อท่านแม่
ฮูหยินเม้มริมฝีปากยิ้ม แววตาฉายความไม่ใส่ใจ
รอจนทั้งสองเข้าไปในห้องแล้ว นางจึงกล่าวเสียงเบาว่า “เจ้าย้ายเข้าไปอยู่ก็ดี อย่างไรเสียก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ครอบครัวของลุงใหญ่เจ้านั้นออกลูกกันราวกับแม่สุกร ย้ายเข้าไปแล้วก็ไม่รู้ว่าจะกลายเป็นเล้าหมูอีกแห่งหรือไม่”