กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 45 เยวี่ยหมิง ภรรยาข้า จันทร์กระจ่างสุกสกาว
เมื่อคณะเดินทางมาถึงบ้าน ฟ้าก็มืดสนิทเสียแล้ว
ลมเหนือหวีดหวิว พัดจนใบหน้าคนเจ็บแปลบ
หานซื่อดึงสี่ว์หวาเข้ามากินข้าวในบ้าน แล้วยังให้เนื้อกระต่ายตากแห้งกับเนื้อหมูตากแห้งหลายชิ้น ทั้งสองคนผลักไสกันอยู่ตั้งนาน
“อย่ามากันเองกับป้าเลย เอากลับไปกินที่บ้านเถิด”
ส่วนเสิ่นเยวี่ยหมิงอุ้มเด็กเข้าไปในห้องนอน วันนี้ตากลมมา รถม้าก็ไม่สบายเท่าเปลเด็ก วั่งอันจึงดูเหี่ยวเฉาไปบ้าง
นางเจ็บใจยิ่งนัก แต่ก็ได้แต่ปลอบใจตนเอง
“ดาวนำโชคน้อย ลูกคนดีของแม่ วันนี้เราทำเรื่องดีนะ พระโพธิสัตว์ชี้แนะ แน่นอนไม่ผิดหรอก”
ไม่นานนัก หานซื่อก็ยกน้ำต้มขิงเข้ามา