กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 29 อยากได้ต้องให้ก่อน
“อะไรหรือ”
หานซื่อได้ยินนางเอ่ยปากขอหกร้อยตำลึงทันที ก็เบิกตากว้าง “ไม่ได้ ๆ เจ้าจะเอาเงินมากมายเช่นนี้ไปทำอะไร”
เสิ่นเยวี่ยหมิงมิได้เอ่ยถึงเรื่องที่นางซื้อไหมดิบ เกรงหญิงชราตัวเล็กจะรับไม่ได้ ตระกูลฉู่ยกตนว่าสืบสกุลด้วยการไถนาและอ่านตำรา จึงแทบไม่รู้เรื่องการค้าขายเลย
นางพูดหว่านล้อมสารพัด พลางเอ่ยอย่างหมดเรี่ยวแรง “ท่านแม่ ข้ามิได้เล่นสนุกจริง ๆ เงินนี้ข้ารับรองว่าจะคืนให้ท่านแน่นอน”
หานซื่อส่ายศีรษะรัวราวกับกลองโยก ระหว่างคิ้วขมวดจนแทบหนีบยุงตายได้