ตอนที่ 27 พวกเราต้องหาเงินเอง

ตอนที่ 27 พวกเราต้องหาเงินเอง

เสิ่นเยวี่ยหมิงก้มตัวล้างมือ ในชั่วพริบตาที่นางยืดตัวขึ้น ตรงหน้าก็พลันมืดสนิท นางคว้าได้ทันเพียงหงอี่ที่ผอมแห้งราวกับไม้เรียวอยู่ข้าง ๆ แล้วก็ไม่รู้อะไรอีกเลยเป็นลมล้มลงไป

เมื่อตื่นขึ้นอีกครั้ง ในใจนางก็มีลางสังหรณ์บางอย่างแวบขึ้นมาแล้ว

เห็นหญิงชราตัวเล็กสีหน้าเต็มไปด้วยความยินดี หงหลิงก็ตื่นเต้นดีใจ เสิ่นเยวี่ยหมิงเองก็ถูกความดีใจและความตื่นเต้นอย่างบ้าคลั่งทำให้ขอบตาร้อนแดง

ฉากที่แปลกประหลาดและไม่คุ้นเคยทำให้นางต้องอดกลั้นความคิดที่ปั่นป่วนไว้ แล้วถามอย่างอดทนว่า “ข้า ข้าเป็นอะไรไปหรือ”

หานซื่อยกชามที่วางอยู่บนตู้เตี้ยส่งมา “เร็ว ซุปไก่นี้ข้าเพิ่งต้มเสร็จ เจ้ารีบดื่มเสีย”