ตอนที่ 12 มิอาจทำตามใจตนได้เสมอ

ตอนที่ 12 มิอาจทำตามใจตนได้เสมอ

ฉู่ซิงอี๋พอจะรู้ว่าข้างในคือสิ่งใด สีหน้าลำบากใจ โชคดีที่เป็นเวลากลางคืนจึงมองไม่เห็นว่าใบหน้าแดง

“กลางดึกดื่นกินของรสจัดขนาดนี้ ข้ากลัวจะพะอืดพะอมจนนอนไม่หลับ ท่านแม่ ไว้ค่อยกินทีหลังเถิด”

“ถ้านอนไม่หลับก็หาอะไรทำเสีย” หานซื่อเสียงเกือบจะสูงขึ้น เมื่อเห็นเสิ่นเยวี่ยหมิงก้มศีรษะอยู่ข้าง ๆ คางเกือบจะจรดอกแล้ว จึงได้แต่กระแอมไอแล้วเอ่ยเสียงเบา “เจ้าคนทึ่ม เจ้าอย่าเป็นเหมือนท่านพ่อของเจ้า เอาแต่เล่นไม้ ตำราอ่านจนตายด้าน”

ลูกสะใภ้พูดก็ไม่ผิด นางผู้เดียวจะให้กำเนิดหลานชายไม่ได้ แต่ลูกชายของตนตนย่อมรู้ดี หานซื่ออยากอุ้มหลานชายจริง ๆ

ฉู่ซิงอี๋ทำหน้าจำใจ