กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ข้าและต้นไม้เทพ
ภายในประตูคือภาพที่เสวียนตู้ถูกหลิ่วอวี่อันโยนลงแม่น้ำ และถูกท่านผู้เฒ่าครอบครัวนั้นฉุดขึ้นมา
หลังจากถูกฉุดขึ้นมา เขาไม่พูดไม่จากับผู้ใด
นอนอยู่บนเตียงนิ่งไม่ไหวติง
หญิงชราผู้นั้นก็ไม่รังเกียจเขา นางกระซิบกระซาบปรึกษากับชายชราอยู่ครู่หนึ่ง ถึงกับไปฆ่าแม่ไก่เฒ่าที่ออกไข่ในบ้านเสีย
พวกเขาต้มซุปให้เสวียนตู้หนึ่งหม้อ ประคองชามยื่นไปตรงหน้าเขา
“กินเสียหน่อยเถิดเด็กน้อย”
เสวียนตู้ไม่อยากกิน เขามีชีวิตอยู่ก็เพื่อตามหาเสี่ยวหยวน เสี่ยวหยวนไม่ต้องการเขาแล้ว เขาจะมีชีวิตอยู่ไปทำไม?
ตายเสียก็แล้วกัน
เขามองเพียงคราหนึ่ง แล้วหันศีรษะหนี ไม่ยอมสนใจผู้ใด