กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ชุดวิวาห์ของข้า
“เสี่ยวหยวน เจ้าเคยมาที่ประตูบานนี้แล้วใช่หรือไม่” เสวียนตู้ยิ้มจนตาหยี เอ่ยเสียงเบา “เจ้าไม่จำเป็นต้องติดค้างบุญคุณข้า... หากความทรงจำช่วงนี้กลายเป็นภาระของเจ้า เจ้าก็จงลืมมันเสียเถิด”
เกมนี้ไม่เคยขังเพียงเสวียนตู้ไว้คนเดียว
หลิ่วอวี่อันเองก็จมลึกอยู่ในนั้นเช่นกัน
ดังนั้นเสวียนตู้จึงคิดว่านี่เป็นโอกาสดี หากหลิ่วอวี่อันลืมแผนการช่วงนี้ไปได้ บางทีความรู้สึกระหว่างพวกเขาอาจตรงไปตรงมามากขึ้น
เขาไม่อยากให้ความรักที่หลิ่วอวี่อันมีต่อเขาเจือปนด้วยความรู้สึกผิดและความสงสาร
หลิ่วอวี่อันรู้แจ้งความหมายลึกซึ้งของเขา จึงทอดสายตาลง อย่างดื้อรั้น “เจ้ายังไม่ลืม เหตุใดข้าต้องลืม?”