เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 ข้าตายอีกแล้ว
ยามดึกผู้คนเงียบสงบ หลิ่วอวี่อันไม่ได้บำเพ็ญเพียร แต่เดินสำรวจอยู่ภายในสำนักเซียวเหยาคนเดียวรอบหนึ่ง
เสวียนตู้น้อยครั้งที่จะไม่ตามตอแยเขา สาเหตุหลักคือในหัวของเขามีคนอาศัยอยู่มากเกินไป ไหน้ำส้มสายชูแห่งความหึงหวงของเขาจึงถูกคว่ำอีกครั้ง เขายอมอยู่คนเดียวดีกว่าปล่อยให้ผู้อื่นมองหลิ่วอวี่อันมากไปสักสายตา
ดอกไม้แต่ละดอก ต้นไม้แต่ละต้น อิฐแต่ละก้อน กระเบื้องแต่ละแผ่น
หลิ่วอวี่อันถอนหายใจเฮือกหนึ่ง หันกายเดินไปข้างสระบัว โน้มตัวลง มองร่างแท้จริงของตนอย่างเหม่อลอย
เขาใช้เวลากว่าพันปีกว่าจะเลี้ยงดูร่างแท้จริงของตนจนเติบโต แม้ร่างแท้จริงของเขาจะซ่อนอยู่ในถ้ำโดยไม่มีผู้ใดรู้ มีเพียงเสวียนตู้เจ้าหนูหัวทึบคนนั้นที่เคยบุกรุกเข้ามา เขาก็ยังรักและทะนุถนอมร่างแท้จริงของตนยิ่งนัก