เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 ข้าใจสลายแท้
“เจ้าต้องการความสามารถของข้า หากไม่มีข้า เจ้าฆ่าจอมมารไม่ได้” หลิ่วอวี่อันไม่รู้ว่าตนควรปลอบเขาอย่างไร ได้แต่เอ่ยเหตุผลอย่างแห้งแล้ง
เขารู้ว่าเพียงโกหกสักคำก็ปลอบเสวียนตู้ให้สงบได้
ห้าปี บางทีเสวียนตู้อาจจะรอจริง ๆ ก็ได้
“ในหัวเจ้ามีแต่จอมมาร ไปใช้ชีวิตร่วมกับมันเสียเลยสิ!” เสวียนตู้ยิ่งโกรธ “เจ้าเพื่อเอาชนะมัน คิดคำนวณมากมายขนาดนี้ แล้วข้าล่ะ! เจ้าเคยคิดถึงข้าบ้างหรือไม่!”
“ข้า…” หลิ่วอวี่อันจนปัญญาจะแก้ตัว “เจ้าเอ่ยกับข้าเช่นนี้ได้อย่างไร?”
เขาหัวเราะขื่นไม่หยุด ลองเอื้อมไปจับมือเสวียนตู้ แต่ถูกอีกฝ่ายหลบหลีก
“เจ้าอย่าแตะต้องข้า ข้ากับเจ้าไม่มีอะไรต้องพูดกันแล้ว” เสวียนตู้ตึงหน้า “ไม่ว่าอย่างไร เจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้ตายในมือข้า”
ดูท่าจะโกรธจนสติแตกไปแล้วจริง ๆ