กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 ข้ากำลังดูฉาก
เสวียนตู้รังเกียจจนออกนอกหน้า “จำเป็นต้องช่วยเขาด้วยหรือ ข้าจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าถ้าเขาตายก็ถือว่าเป็นการกำจัดภัยให้ราษฎรอยู่เหมือนกัน”
หลินอาเป่าไม่ได้คิดจะโต้เถียงกับเขาเลย มีแต่ร้องเรียน “ท่านอาจารย์! ท่านดูเขาสิ! ข้าตายในศึกไปแล้ว เขายังพูดจาเย็นชาเยาะเย้ยข้าอีก!”
โบราณกล่าวว่า หากลูกหลานไม่ปรองดองกัน ส่วนมากเป็นเพราะผู้อาวุโสไร้คุณธรรม
เมื่อศิษย์ของเขาพบกันก็ทะเลาะกันทุกครั้ง การเป็นท่านอาจารย์ของเขาดูจะล้มเหลวไปหน่อย
หลิ่วอวี่อันไอเบา ๆ หนึ่งครั้ง ฝืนใจพูดอย่างอดทน “พอเถิด อย่าทะเลาะกันอีกเลย เรื่องเร่งด่วนที่สุดตอนนี้คือปราบปรามเผ่ามาร ทำไมพวกเจ้าสองคนเอาแต่ทำตัวเหมือนเด็ก ๆ กันนัก?”