กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ข้าไปไกลแล้ว
บัดนี้หลิ่วอวี่อันได้กลับสู่ระดับฝ่าเคราะห์ระยะสูงสุดแล้ว เขาสามารถเรียกพฤกษาใต้หล้าให้ต่อสู้เพื่อเขาได้ทุกเมื่อ
ขอเพียงอยู่บนพื้นดิน จอมมารก็ทำอะไรเขาไม่ได้
จอมมารกุมท้องน้อยที่บาดเจ็บ เลือดดำไหลออกมาไม่ขาดสาย
เขาหลับตาลง ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “ร่างกายนี้ยังอ่อนแอเกินไป…”
ในศึกเทพมาร แม้เขาจะชนะเหยียนซูและสังหารเหยียนซูได้ แต่ตัวเขาเองก็บาดเจ็บสาหัส
บาดแผลหายดีอย่างรวดเร็ว จอมมารเก็บทวนยาว อยู่บนเมฆ ยืนไพล่มือไว้ด้านหลัง “เจ้าจะหลบอยู่บนพื้นดิน เช่นนั้นข้าก็จะเผาเจ้ากับพฤกษาทั้งหมดของเจ้าจนวอดวาย”
เขายกมือขึ้น ค่ายกลโลหิตขนาดมหึมาปกคลุมผืนป่า บดบังเมฆกลบดวงจันทร์ ทำให้นกน้อยใหญ่ตกใจบินหนี