กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 ข้าไม่มีใครปลอบ
ใจของหลิ่วอวี่อันราวกับถูกมีดกรีด เขารีบก้มสายตาลงอย่างลุกลี้ลุกลนเพื่อปกปิดความไม่รู้จะทำอย่างไรของตน
เขาจะใจร้ายปล่อยให้เขาตายได้อย่างไร
คนเหล่านี้ทุกคนล้วนเป็นคนที่เขาเฝ้าดูจนเติบโตมา เขาทุ่มเทความคิดนับไม่ถ้วนกว่าจะเลี้ยงดูพวกเขาจนยอดเยี่ยมเช่นนี้
หลี่ชิงหนิงไม่เคยแตกสลายถึงเพียงนี้มาก่อน นางดึงชายเสื้อของหลิ่วอวี่อันไว้ เกือบจะอ้อนวอน “ท่านอาจารย์ ยังมีวิธีอื่นเจ้าค่ะ… ต้องมีวิธีอื่นแน่นอน ท่านอย่าทำเช่นนี้เลย…”
แม้แต่วั่งไฉก็ยังโขกศีรษะให้หลิ่วอวี่อันหนึ่งครั้ง
มันโตจนอ้วนขนาดนี้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นผลงานของเส่อมู่
ทุกครั้งที่เส่อมู่เห็นมัน ก็จะป้อนขนมชิ้นเล็ก ๆ ให้มัน
“ท่านอาจารย์ อย่าหลงกลจอมมารเลย!”