กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 ข้าไม่เริ่มก่อน
หลิ่วอวี่อันจัดการให้ศิษย์ทั้งหลายพักอยู่ในศาลาเจ็ดดารา พอตกค่ำก็อยู่คนเดียวในศาลาจัดการธุระ เขาบีบขมับอย่างเหนื่อยอ่อน หมอบลงกับโต๊ะถอนหายใจเฮือกแล้วเฮือกเล่า
ช่างเป็นวัวม้าระดับสูงเสียจริง
กรรมกรระดับเลิศล้ำ
เขาทำงานแต่ไม่ได้รับค่าจ้าง เพราะเขาเองก็คือเจ้าศาลา
กรรมกรที่อนาถที่สุดในประวัติศาสตร์ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว
หลิ่วอวี่อันหาความสำราญท่ามกลางความทุกข์ ตั้งสมญาสารพัดพิลึกให้ตัวเอง
“เสี่ยวหยวน”
เสียงของเสวียนตู้ดังมาจากที่มืด หลิ่วอวี่อันรีบนั่งตัวตรง สะดุดหลังให้ตั้งตรง วางท่าเป็นท่านอาจารย์ “เจ้ายังไม่นอนอีกหรือ”