กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 ความผิดของข้า
ไม่มีผู้ใดเอ่ยวาจา
หลิ่วอวี่อันจับท่าทีของทุกคนไม่ได้ เอ่ยเสียงเบาว่า “หาใช่เสวียนตู้บังคับข้าไม่ ทุกอย่างล้วนเป็นความสมัครใจ พวกเจ้าอย่าเข้าใจผิด”
ยังคงไม่มีผู้ใดเอ่ยวาจา
หลิ่วอวี่อันจึงเอ่ยอีกว่า “เขาเป็นเด็กดี ข้าไม่ได้ไม่พอใจเขาเลย ก่อนหน้านี้เพียงเพราะสูญเสียความทรงจำไปช่วงหนึ่ง บัดนี้ดวงจิตวิญญาณกลับสู่ตำแหน่งแล้ว จึงจำได้ทั้งหมด ข้าตอนนี้มีพลังอำนาจระดับฝ่าเคราะห์ระยะสูงสุด เขาบังคับข้าไม่ได้หรอก”
ยังคงเงียบงัน
หลิ่วอวี่อันแต่เดิมก็ใจว้าวุ่นอยู่แล้ว ยิ่งในยามนี้ก็อดไม่ไหว “เหตุใดจึงไม่มีผู้ใดเอ่ยสักคำ?”
หลี่ชิงหนิงเอ่ยอย่างลังเล “ท่านอาจารย์… พวกข้าไม่ได้คิดว่าศิษย์พี่บังคับท่านหรืออะไรทำนองนั้น…”