กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ตัวตนของข้า
ความทรงจำนับไม่ถ้วนไหลทะลักเข้าสู่สมองราวกับน้ำขึ้นน้ำลง หลิ่วอวี่อันกลับมามีจิตสำนึกอีกครั้ง ในใจรู้สึกถึงความรังเกียจและขยะแขยงที่อธิบายไม่ถูกวาบหนึ่ง
ความทรงจำชุดนี้หนักอึ้งเกินไป เขากุมอก โลหิตปราณพลุ่งขึ้นประชิดหัวใจ พออ้าปากก็กระอักเลือดออกมาคำใหญ่
เสวียนตู้เห็นเขาหมดสติ จึงตรวจชีพจร รู้ว่าคงเพิ่งได้พลังอสูรคืนมา ร่างกายรับไว้ไม่ไหว จึงอุ้มเขากลับไปยังห้องนอน เฝ้าอยู่ข้างกายเขาอย่างเงียบ ๆ
แต่ไม่คิดว่าพอเขาตื่นขึ้นก็เริ่มกระอักเลือด ชั่วพริบตาก็ทำอะไรไม่ถูก “เสี่ยวหยวน? เสี่ยวหยวน? เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
เขาประคองไหล่หลิ่วอวี่อันอย่างลนลาน ร้อนใจเกินไปจึงยื่นมือไปรองเลือดที่หลิ่วอวี่อันกระอักออกมาโดยตรง