กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 ข้าอับอายสิ้นเชิง
จู่ ๆ ก็มีคนหนึ่งปรากฏขึ้นข้างกาย แผ่แรงกดดันออกมาจนเต็มที่
หลิ่วอวี่อันยิ่งไม่กล้าเงยศีรษะขึ้น แสร้งทำเป็นยุ่งมากพยายามกินข้าวต่อไป
เสวียนตู้แค่นหัวเราะ “กินรีบร้อนเช่นนั้นทำไม? ข้าจะกินเจ้าเข้าไปหรือ?”
พี่ใหญ่ สีหน้าเจ้าอย่างกับจะฆ่าคน แล้วมันต่างกันตรงไหนเล่า!
ทั้งที่รู้ว่าพอกินข้าวเสร็จก็ต้องลงมือกัน ใครจะทนเก็บกดไหวเล่า!
หลินอาเป่าหมั่นไส้เขามานานแล้ว จึงเอ่ยขึ้นทันที “เจ้าจงสำรวมต่อท่านอาจารย์! อย่าคิดว่าข้าไม่รู้เรื่องเลว ๆ ที่เจ้าทำ!”
“ค่ายกลนั้นเจ้าเป็นคนทลาย?” เสวียนตู้หัวเราะเยาะออกมา ไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย “อย่างไร ห้าปีไม่ได้ถูกข้าอัด อยากถูกอัดอีกแล้วหรือ?”
พอเขากลับมา ในอากาศก็อบอวลด้วยกลิ่นความตึงเครียด