กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ข้าเปิดเผยความจริง
หลิ่วอวี่อันไม่รู้เลยว่าการคืนชีพของตนกินเวลาไปเท่าไร เขารู้เพียงว่าตนเริ่มต้นจากเมล็ดบัวเมล็ดหนึ่ง งอกรากแตกหน่อแล้วผลิบาน กระบวนการนี้ต้องเนิ่นนานแน่นอน
แต่เมื่อเขาเห็นการเปลี่ยนแปลงของเสวียนตู้ได้ชัดเจน ก็อดคิดไม่ได้ว่า เขาตายไปถึงร้อยปีแล้วหรือ
เสวียนตู้ราวกับกลายเป็นคนละคน!
“ท่านอาจารย์ เหตุใดจึงไม่ลุกขึ้น” ผิวของเสวียนตู้ซีดเผือดเกือบขาว แต่สีริมฝีปากกลับแดงจัดเกินไป
เขาค้อมตัวลงเล็กน้อย ยื่นมือไปตรงหน้าหลิ่วอวี่อัน สีหน้าเรียบเฉย ยากจะแยกแยะอารมณ์
หลิ่วอวี่อันรู้สึกหนาววาบที่แผ่นหลังอย่างไม่มีสาเหตุ หลบลงไปในสระน้ำตามจิตสำนึก เพิ่งปีนขึ้นฝั่งได้ ร่างครึ่งหนึ่งก็จมกลับลงไปในน้ำอีกครั้ง