กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 ศิษย์ของข้า
ยามสามกลางดึก นกน้อยทั้งหลายเงียบเสียง
ในห้องจุดตะเกียงน้ำมันไว้หนึ่งดวง หลิ่วอวี่อันนั่งขัดสมาธิบนเตียง หมุนเวียนกระบี่ไร้ลักษณ์กระบวนท่าที่เจ็ด พลังวิญญาณเข้มข้นลอยวนอยู่รอบกาย
ด้วยอิทธิพลของเขา ต้นไม้แห้งตายต้นหนึ่งนอกห้องกลับเริ่มแตกหน่ออ่อน พลิ้วไหวอยู่ในคืนเหมันต์ สั่นสะท้านด้วยลมหนาว
หลิ่วอวี่อันราวกับรับรู้ได้ถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ลุกขึ้นเปิดหน้าต่าง ลมหนาวพัดโกรกเข้ามาโชยโหว
เขากล่าวกับต้นไม้นั้น “ต้นฤดูใบไม้ผลิยังมาไม่ถึง คืนหิมะลมหนาวเช่นนี้ เจ้าพักผ่อนก่อนเถิด”
ต้นไม้นั้นจึงหยุดการแตกหน่ออ่อนลง
ในขณะนั้นเอง หลี่ชิงเจิ้งขี่กระบี่เหินมา พลิกกายลงจากกระบี่ ลงมายืนตรงหน้าเขา