กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 ข้าไม่มาอีกแล้ว
เห็นทีจะลงมือกันอยู่แล้ว เสวียนตู้ก็ถอนหายใจออกมาทันใด ยื่นมือดึงหลิ่วอวี่อันมาหลังตน กล่าวเบา ๆ “เจ้าอย่าดื้อดึงเลย พาทุกคนไปพักเถิด ข้าไปกับพวกเขาก็แล้วกัน”
ในหลายปีที่เขาท่องเที่ยวต้าฮวงกับเสี่ยวหยวนนั้น เขาก็รู้ตัวว่าไม่ใช่ของดีอะไร คนส่วนใหญ่เห็นเขาก็จะตีเขา เด็กเล็ก ๆ มักเก็บก้อนหินริมทางขว้างใส่เขา
เขาไม่รู้ว่าตนทำผิดอะไร แต่ผู้คนในโลกมักหลบเลี่ยงเขาให้พ้น
ตอนนั้นเขายังจำแลงกายไม่ได้ ส่วนใหญ่อยู่ในแขนเสื้อของเสี่ยวหยวน ทุกครั้งที่ไปที่ที่มีคนมาก เขาอยากโผล่ศีรษะออกมา เสี่ยวหยวนก็จะขยำเขาเบา ๆ แล้วยัดกลับเข้าไป
“อย่าออกมา” เสี่ยวหยวนกล่าว “พวกเขาจะตีเจ้า”