เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 68 ข้าหลอกล่ออีกครา
เมื่อถูกเขาลูบศีรษะ เสวียนตู้ก็ลืมทุกสิ่งไปสิ้น ไม่ถือสาที่เขาจะจากไปอีก ไม่ใส่ใจความนัยในคำพูดของเขา มีเพียงก้มศีรษะอย่างว่าง่าย ให้เสี่ยวหยวนลูบหัวเขาได้ถนัด
แต่ก่อนตอนที่เขายังเป็นหมอกทมิฬก้อนหนึ่ง เวลาเสี่ยวหยวนว่างไม่มีอะไรทำ ก็จะโอบเขาไว้ในอ้อมแขน บีบคลึงไปมา นวดปั้นไปมา ขยำให้เป็นรูปร่างต่าง ๆ
เขาจำได้เลือนรางว่าเสี่ยวหยวนบอกว่านี่คือ “มหามรรคไร้รูป พันกลไกแปรเปลี่ยนหมื่นประการ”
แต่เขาไม่ใส่ใจเลยว่าตัวเองจะถูกขยำเป็นรูปไหน อย่างไรเสียไม่ว่าเสี่ยวหยวนจะปั้นเขาเป็นแบบไหน เขาก็ชอบทั้งนั้น
ตั้งแต่เสี่ยวหยวนจากไป ก็ไม่มีใครลูบศีรษะเขาเช่นนี้อีก
ลูบอยู่สองที หลิ่วอวี่อันก็ชักมือกลับ คิ้วขมวด เขาเพิ่งรับรู้ได้ว่ามีคนกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในยอดเขาเสวี่ยหรง