กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 ข้าช่างแสนน้อยใจ
ว่ากันว่า หลังจากเสวียนตู้หมดสติไปหนึ่งวัน เขาก็สะดุ้งตื่นจากฝันร้าย
ยามนั้นแสงจันทราเรืองรองพร่ามัว เรไรเร่งร้องเป็นระยะ แสงจันทราหลั่งผ่านธรณีหน้าต่างลงมา ทอดเป็นแผ่นหิมะสีเงินขาวผืนน้อย
เขาได้เห็นภาพคุณชายหยวนในอดีตตายอนาถอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง สะดุ้งจนเหงื่อเย็นแตกซ่านไปทั้งตัว
ตลอดหลายปีมานี้ ทุกครั้งที่หลับสนิท เขามักเห็นภาพนั้นเสมอ
พอเขาลืมตาขึ้น ก็โน้มตัวลง อาเจียนเลือดดำออกมาคำโต
ดวงตาของเสวียนตู้ว่างเปล่าไร้แวว เขาทรุดล้มลงอย่างไร้เรี่ยวแรงอีกครั้ง ปลายนิ้วคล้ำดำผิดปกติ ร่างกายยังคงแตกสลายอยู่
เดิมทีเขาเป็นสิ่งไร้หัวใจ เพราะคนรักเขาจึงมีหัวใจขึ้นมา