กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ข้าช่างไร้เรี่ยวแรง
เขาไม่พูด เสวียนตู้ค่อย ๆ นั่งลงข้างกายเขาอย่างระมัดระวัง “เพื่อช่วยข้าออกมา เจ้าถูกเขาทำร้ายจนบาดเจ็บหรือ?”
หลิ่วอวี่อันมองเขาอย่างสงสัยครั้งหนึ่ง
เสวียนตู้ชี้ไปที่หน้าผากของเขา บาดแผลตรงนั้นยังไม่หายดี
หลิ่วอวี่อันไม่อยากให้ร่างหลักของเขาต้องถูกใส่ความอีกข้อ กล่าวเสียงเย็น “ไม่ใช่ ข้าเพิ่งหกล้มเอง”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง กล่าวอย่างหงุดหงิด “ไม่ต้องห่วงข้าเลย เจ้าล้มหนักกว่าข้าเสียอีก บนหัวเจ้ามีปุ่มโปนใหญ่ขนาดนั้น”
เสวียนตู้จึงยกมือลูบหัวของตน เจ็บจนสีหน้าเปลี่ยนไป
“ที่นี่พลังวิญญาณเบาบาง บาดแผลหายช้า แค่บาดแผลเล็กน้อยก็อาจถึงแก่ชีวิต” หลิ่วอวี่อันเองก็จนใจ “ต้องคิดหาทางออกไปจากที่นี่ให้ได้”