เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 ข้าตกใจจนร้องไห้
หลิ่วอวี่อันยังไม่วางใจ กำลังจะเอ่ยปาก ก็ถูกเสวียนตู้สวนกลับไปหนึ่งประโยค “จะพูดมากไปทำไม อยากสู้ก็สู้ ข้ายังกลัวมันอยู่หรือ”
เขาอ้อมหลิ่วอวี่อันไป ยืนอยู่ฝั่งสำนักชิงก่าง แล้วตะโกนท้าทายกลางที่นั้น “ผู้ใดจะออกมาสู้กับข้าสักคน”
หลิ่วอวี่อันกุมหน้าผาก
จบสิ้นหนทาง
พระเอกคนนี้ไม่ช้าก็เร็วย่อมถูกคนตีจนเละเป็นเนื้อบด
ฝั่งสำนักชิงก่างส่งชายชราผู้หนึ่งออกมา ท่าทีไม่ต้องพิโรธก็ข่มขวัญผู้คน เขาก้าวออกมาเบื้องหน้าแล้วกล่าว “ศิษย์สำนักชิงก่าง หัวเซิง”
พอหลิ่วอวี่อันเห็นอำนาจพลังของอีกฝ่ายก็รู้สึกผิดสังเกต นี่อย่างน้อยก็ต้องเป็นตบะระดับแปรเทวะ!
เขาแยกปราณวิญญาณออกมาเส้นหนึ่ง สอดตรวจอายุกระดูกของชายผู้นั้น พอตรวจก็ตกใจจนตัวสั่น นี่ชัด ๆ ว่าอายุร้อยปีแล้ว!
ศิษย์สำนักไหนกันอายุเกินร้อยปี!