กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 ข้าไม่แกล้งแล้ว
ราตรีมืดมิดหนัก หลิ่วอวี่อันส่งทุกคนกลับไป แล้วเดินตรงไปยังโถงสงบจิต
วันนี้เขาเดินสำรวจสำนักเซียวเหยาทั่วทั้งสำนัก แต่กลับหาที่พักของตนเองไม่พบ
ดูท่าเจ้าสำนักอย่างเขาคงต้องอาศัยอยู่ในถ้ำหินเท่านั้น
ภายในถ้ำหินมีเตียงหินเตียงหนึ่ง หลิ่วอวี่อันนั่งตัวตรงอยู่บนนั้น กลั้นลมหายใจตั้งมั่น เดินลมปราณนั่งสมาธิ
ปราณวิญญาณทั่วร่างหมุนเวียนอย่างช้า ๆ เส้นผมขาวราวหิมะของเขาค่อย ๆ ถูกย้อมเป็นดำสนิท ริ้วรอยบนใบหน้าถูกเกลี่ยให้เรียบอย่างรวดเร็ว
เมื่อปลดเปลื้องสิ่งปกปิด รูปลักษณ์เดิมของหลิ่วอวี่อันงดงามสง่างามเป็นพิเศษ คิ้วและดวงตากว้างโปร่ง ผิวขาวผ่องราวหยก มิได้แต้มแป้งฝุ่นใด แต่มีรัศมีในตนเอง