กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 25 ไปโรงอาหารกันเถอะ
โม่เป่ยเป่ยที่วางสายจากพ่อเฒ่าโม่แล้วรีบเปิดบันทึกในสมองกลแสงเพื่อหาดูว่ามีตารางเรียนหรือไม่
“ฮัดเช้ย!”
“ฮัดเช้ย!”
“ฮัดเช้ย!”
จามติดกันสามครั้งจนเธอตั้งตัวไม่ทัน
กล้ามเนื้อที่ปวดเมื่อยทั้งตัวถูกกระตุกจนรู้สึกเหมือนกระดูกถูกแรงจามจนกระจัดกระจาย
“โอ๊ย!” โม่เป่ยเป่ยเอามือข้างหนึ่งประคองเอวเพื่อบรรเทาอาการ อีกข้างหนึ่งลูบปลายจมูกที่คันยุบยิบ
ใครคิดถึงเธอกันนะ! พ่อเฒ่าโม่หรือเปล่า?