0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 เนื้ออสูรกู่ลู่

กลางคืนโม่เป่ยเป่ยนอนไม่หลับ พลิกตัวไปมาบนเตียงนุ่มใหญ่ กว่าจะหลับได้ก็ดึกแล้ว

เช้าวันรุ่งขึ้นโม่เป่ยเป่ยตื่นสาย แต่ถูกเสียงอึกทึกจากชั้นล่างปลุกให้ตื่น

เธอขมวดคิ้วนวดขมับเบา ๆ แล้วลืมตาขึ้น ตอนนี้กี่โมงแล้ว?

แสงแดดสาดเข้ามาในห้อง ส่องกระทบตู้หนังสือไม้ เฟอร์นิเจอร์ไม้ทองเส้นเผยให้เห็นความมันวาวอันเป็นเอกลักษณ์

โม่เป่ยเป่ยลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไป ดอกไม้ในแปลงข้างถนนใหญ่ตื่นกันหมดแล้ว กำลังเบ่งบานเผยด้านที่งดงามที่สุดของตัวเอง

มองไปทางต้นเสียง ยานบินแบนสีดำลำหนึ่งจอดอยู่หน้าประตูคฤหาสน์

หุ่นยนต์ส่งของร่างกายทรงถังออกจากยานบินทีละตัว แบกหิ้วและถือผักสดนานาชนิดเข้าไปในวิลล่า เสียงล้อกลไก "กึกกักปังปัง" ขึ้นลงยานบินไปมาเซ็งแซ่ไปหมด

หนึ่งในนั้นพ่อค้าส่งของเป็นชายแก่ร่างกายล่ำสันไว้หนวดขาวยาวเฟื้อย มองแล้วโม่เป่ยเป่ยถึงกับตะลึง หนุ่มกล้ามในชาติที่แล้วยังไม่เท่านี้เลย!