กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่หนิงหนิงยื่นมือไปทาบบนแผงอกของเขา ดวงตาโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม "เดี๋ยวก่อนสิคะ ฉันมีของจะให้คุณด้วยนะ"
เธอผุดลุกขึ้น เปิดช่องด้านข้างของกระเป๋าเดินทาง แล้วหยิบกล่องกำมะหยี่สีดำออกมา
นี่คือของที่เธอเลือกซื้อมาจากร้านเครื่องหนังแฮนด์เมดเฉพาะกลุ่มร้านเล็กๆ ในโซล เป็นนาฬิกาข้อมือดีไซน์เรียบหรู ไม่มีเพชรประดับบนหน้าปัด สิ่งเดียวที่สลักอยู่ด้านในตัวเรือนคืออักษรย่อชื่อของพวกเขาทั้งสองคน
"ฉันเลือกตอนที่มีเวลาว่างช่วงอยู่ที่นั่นค่ะ รู้ว่าคุณไม่ชอบแบบที่ฉูดฉาดสะดุดตา"
ลู่หนิงหนิงวางกล่องลงบนฝ่ามือของเขา "ขอบคุณที่คอยสนับสนุนฉันมาตลอดนะคะ"
หลินอีโม่กำกล่องไว้แน่น แววตาลึกล้ำขึ้น