กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่หนิงหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพุ่งพรวดเข้าไปทันที
“พี่เวยเวย...”
ทันทีที่หนั่วหนั่วโน้มตัวเข้ามาใกล้ เวยเวยก็ทาบมือลงบนแผ่นหลังของน้องชาย
หลังจากเหลือบมองซ้ายขวาแล้ว หล่อนก็ออกแรงผลักไปข้างหน้าทันที!
วินาทีก่อนเสี่ยวเจ๋อโย่วยังหัวเราะคิกคัก แต่วินาทีถัดมา ตัวเขาก็พุ่งถลาไปยังสระน้ำ
ขณะที่เขากำลังจะร่วงตกลงไปในสระน้ำ ลู่หนิงหนิงก็ยื่นมือออกไปคว้าคอเสื้อนวมด้านหลังของเขาไว้ได้ทัน แล้วดึงตัวเขาเข้าสู่อ้อมแขนของตน
“แงงง!!!”
เสี่ยวเจ๋อโย่วตกใจกลัวจนแผดเสียงร้องไห้จ้าออกมา
เวยเวยตกใจที่แผนการของตนล้มเหลว หล่อนหวาดกลัวว่าลู่หนิงหนิงจะเห็นว่าตนเป็นคนผลักน้องชาย จึงเริ่มร้องไห้ตามไปด้วย หล่อนลนลานจนทำอะไรไม่ถูก